zondag 25 september 2016

Gare du Nord en Candy Dulfer zetten Dekker in vuur en vlam tijdens Zoetermeer Jazz



Zaterdagavond was ik aanwezig op de Zoetermeer Jazz night. Eerst was ik nog in het Paard van Troje voor twee optredens waarna ik snel naar partycentrum Dekker ben gereden.


Kort na binnenkomst viel ik met mijn neus in de o zo prachtige muzikale boter. Gare du North trekt al jaren door ons land en vieren nu hun 15 jarig bestaan.  Ik heb nooit het geluk mogen hebben deze band te zien tot deze avond.


Met mijn rug tegen de speakers en half zittend op het toneel ontrolde zich een show voor mijn verwonderde ogen waarbij ik vanaf noot één niet meer stil kon blijven staan.  Ongelofelijk hoe deze band met de jazzy , funky invloeden zich inleeft en helemaal tot aan het gaatje gaat. Een saxofonist die 2 meter bij mij vandaan zij longen door zijn sax blaast. Een toetsenist die speelt alsof het zijn allerlaatste optreden is. Een dromerige bassist die zo opgaat in de muziek dat het lijkt of hij alleen op de wereld is. Een gitarist die prachtig spel neerzet en een drummer die een lach op zijn gezicht heeft met de breedte van zijn drumstel. Dan is daar de zangeres. Een dijk van een kippenvel stem met een performance en interactie met de bandleden die zijn weerga niet kent. Ze danst de sterren van de hemel en lijkt regelmatig in trance.  Care du Nord weet een prachtige en onvergetelijke live act neer te zetten. Wat een fantastische band. Tegen de gitarist zei ik” kan maar één ding zeggen “ WAUW! WAUW!  WAUW!.Andere woorden had ik niet voor dit magistrale optreden.




Muzikale "eye" Candy
Dat Candy Dulfer het muzikale boegbeeld in de sax wereld en een prachtige verschijning met een enorme uitstraling is weten de meeste mensen (lees mannen) wel.


Ik heb Candy Dulfer eerder mogen horen, zien en fotograferen tijdens een optreden dat nog in mijn geheugen staat gegrift als één van de meest memorabele optredens die ik ooit zag. Zij stond toen met Prince bassist Larry Graham en Jett Rebel op één podium in het Patronaat in Haarlem. Wat een optreden was dat. Blij dat ik daar bij was.


Nu stond Candy vlak voor mijn neus. Twee meter bij mij vandaan. Ik moest de lens op mijn camera wisselen omdat ze zo dichtbij stond. Wat een verschijning! Prachtig om te zien hoe Candy met de ogen dicht altijd weer opgaat in haar fenomenale saxofoon spel. Maar de rest van de band liet zich niet ondersneeuwen door deze funky jonge dame.



De toetsenist gaat zo te keer dat zijn haren vliegen. De bassist die zijn klassieke bas zo van katoen geeft dat hij blij mag zijn dat het ding nog heel is. De trompettist gaat rechtstreeks de battle aan met miss “Saxy” Dulfer. Onbeslist,  die twee gaan beiden totdat ze geen lucht meer hebben.  En een drummer die de show steelt. Hij zet een grote tas op zijn drumstel terwijl hij in een strak tempo de base drum bespeeld. Uit de tas trekt hij allerlei muziekinstrumenten zoals cawbells, ritmsticks, enz. maar ook een boormachine, verrekijker en andere gekkigheden. Candy en de trompettist delen de items uit aan het publiek waarna het helemaal los gaat.


Candy en haar doorgewinterde muzikanten zetten een prachtig funky, jazzy optreden neer waarvan het publiek met volle teugen geniet. Een prachtige sfeer daar in Dekker partycentrum. En wat een geweldige organisatie. Met dank aan de grote kleine man en drijvende kracht achter Zoetermeer Jazz,  Gerhard Ten Hoopen. Die het ieder jaar weer voor elkaar krijgt om een onvergetelijk Zoetermeers Jazz event neer te zetten. Dank jullie wel Gare du Nord, Candy Dulfer,  Gérhard, Ten Hoopen, alle vrijwilligers zonder wie er geen Jazz event zou zijn. En al het personeel van Dekker partycentrum.


WAUW wat een onvergetelijke avond!




Nadat de avond voorbij was nog even staan praten met Candy over “MY BREATH,  MY MUSIC” waaraan wij beiden belangeloos zijn verbonden. De stichting geeft kinderen en jongvolwassenen met een spierziekte de mogelijkheid om een muziekinstrument te bespelen dat speciaal werd ontwikkeld voor hen door Ruud van der Wel, de drijvende kracht achter dit nobele doel. Candy zei we maken er een prachtige en gezellige dag van 9 oktober in de Boerderij. En dat is precies wat we gaan doen.


Wil jij ook naar dit zeer bijzondere benefiet concert met leading lady Candy Dulfer en een hele rits prachtige mensen die samen met haar zullen optreden, kom dan naar het “ MY BREATH,  MY MUSIC” Concert in de Boerderij Zoetermeer en steun het goede doel.


Voor kaarten en info ga naar De Boerderij

  • Datum: zondag 9 Okt 2016
  • Zaal: Jupiler Zaal
  • Zaal open: 13:30
  • Aanvang: 14:30
  • Voorverkoop: 17,-(excl. servicekosten)
  • Dagkassa: 21,-


Tekst en foto's Roland Wichser





















donderdag 22 september 2016

Opreden Nederlands bekendste harp virtuoos REMY VAN KESTEREN 25 oktober in het Paard van Troje

De meest bekende harpist van Nederland, de 27-jarige Remy van Kesteren, doet zo'n beetje alle cliches over harpisten teniet. De jonge Utrechtenaar en zijn instrument hebben maar één missie, namelijk het vertellen van prachtige, eerlijke verhalen. Hoe dat uitpakt, op bijvoorbeeld een festival als Best Kept Secret? "In één woord: voortreffelijk," aldus 3voor12.

With harp and soul
'With harp and soul' zo luidt de lijfspreuk van de harpspeler. Waar zijn eerste solo-album nog veelal werken van grootheden als Bach en Holliger omvatte, kiest van Kesteren nu voor zijn eigen pad van avontuurlijke composities. Met dit geluid - een vermenging van pop, jazz en klassiek - brengt hij klassieke rock 'n roll naar de theaters, festivals en popzalen. 

Revolutionair

Zijn weergaloze talent is niet alleen ons opgevallen. Matthijs van Nieuwkerk noemde hem al eens revolutionair en zo'n beetje alle belangrijke prijzen in het vakgebied prijken op de schoorsteenmantel van Van Kesteren. Nee, geen twijfel over mogelijk dat hij het Paard van Troje muisstil krijgt met zijn magische getokkel.

“Remy van Kesteren is both musically, as well as technically, an exceptional musician.” - Jaap van Zweden, Dallas Symphony Orchestra, Conductor of the Year
“Van Kesteren is an amazing colourist: he knows how to give every voice his own timbre and shows he is […] a marvellous storyteller." - Frits van der Waa, de Volkskrant

Info en Tickets Paard van Troje


woensdag 21 september 2016

Optreden BALLADEER zaterdag 24 september in het Paard van Troje

Na het winnen van enkele prestigieuze prijzen (Grote Prijs van Nederland, Zilveren Harp) en een notering in de Top 2000 werd het ineens stil rondom a balladeer. De Amsterdamse band - die qua sound wordt vergeleken met Counting Crows, David Gray en Tom McRae - leek dan ook voorgoed van de radar verdwenen. Maar goed nieuws: met een nieuw album op komst (A Wolf At The Door, 11 maart) treedt a balladeer dit najaar eindelijk weer op in het Paard van Troje! Na het luisteren van enkele nieuwe songs kunnen wij niets anders dan concluderen dat het de hoogste tijd is om deze band weer op de bühnes te zien. De emotionele zang van Marinus de Goederen (zacht, met een rauw randje) leent zich nog steeds perfect voor het brengen van eerlijke, directe poëtische teksten: “See I kept begging you to help me help you, if wishes were horses I would surely ride.” Zo staat ook dit album weer vol melancholische luisterliedjes om stil van te worden. Naast nieuwe songs komen klassiekers als ‘Swim With Sam’ en ‘Robin II’ uiteraard ook voorbij 24 september. Fijn!

Frank Rensen
De Rotterdamse singer-songwriter Frank Rensen begon als coverartiest en speelde daarbij regelmatig van grootheden als The Beatles, Bob Dylan en John Mayer. Resultaat is dat zijn eigen repertoire een retestrakke productie heeft en zijn songs stuk voor stuk hitpotentie hebben. Met zijn aangename Don McLean-achtige sound opent hij deze avond voor a balladeer. 

Tickets en info Paard van Troje

Forever Amy laat Amy Winehouse herleven in het Paard van Troje



Voor Zoetermeernieuws was ik zondagavond bij een wel heel bijzonder optreden van Forever Amy .

In een bijna uitverkochte grote zaal van mijn tweede woonhuis het Paard van Troje stond een optreden op de rol van Forever Amy , de originele  begeleidingsband van wijlen zangeres Amy Winehouse met de nieuwe uit Sicilië afkomstige jazz en soul zangeres Alba Plano.

De zaal stond al snel vol en iets later dan voorzien kwamen de bandleden van Amy Winehouse het podium op. Gelijk was er al groot enthousiasme in de zaal. Daarna komt zangeres Alba Plano het podium op. Zodra de spots vol op deze vrouw staan geloof in bijna mijn eigen ogen niet. En dan heeft ze nog geen noot gezongen. De gelijkenis met de real Amy Winehouse is treffend. Ze zeggen dat ieder mens een dubbelganger op de aardkloot heeft lopen. Die van Amy Winehouse stond een paar meter bij mij vandaan.




Wanneer ze begint te zingen valt mijn mond letterlijk open. Hoe is het mogelijk?. Deze Alba Plano is niet alleen een dubbelgangster maar ook die stem komt zo dicht in de buurt van die van Amy Winehouse dat je ook nog eens je eigen oren niet kan geloven. Daar komt nog bij dat deze dame ook nog eens al de gebaren en bijzonder trekjes van Amy Winehouse met zich mee draagt tijdens het optreden. Haar grote twinkelende ogen, de manier waarop ze danst, haar hoofd en handen beweegt zorgt ervoor dat ik mijn blik op deze vrouw niet los kan laten. En dan is er het moment waarop ze haar hoofd schuin naar achter gooit. Mijn camera klikt als ik dat door de lens zie. Ik kijk op het scherm van mijn camera en denk dit is bizar, dit is Amy. Stil ben ik ervan geworden. De manier van zingen is fenomenaal. Met mijn ogen dicht en de rug tegen het podium kon ik niet anders concluderen dat het Amy Winehouse herself was die hier op het toneel stond. Ik weet dat Amy er niet meer is. Maar met de originele  band en deze zangeres komt Amy Winehouse tot leven. Toen ik naar het publiek keek zag ik bij meer mensen prachtige emoties op de gezichten. Fantastisch wat muziek met mensen kan doen!. Muziek is emotie en dat was duidelijk zichtbaar. Je moet Amy's original band en zangeres Alba Plano zien om het te geloven.




Mijn camera is op de bandleden gericht. Ik neem de gitarist in beeld en op dat moment verschijnt er achter de gitarist op het grote scherm de afbeelding van Amy Winehouse. Ze kijkt recht in mijn lens. Een ongelofelijk magisch moment, klik zegt mijn camera.




Als ze het nummer Valerie  brengt maakt dat het nodige in mij los, een traantje weg pinken voor de veels te jong overleden Amy Winehouse is op zijn plaats in deze prachtige zetting. 

Dan neemt de band afscheid van het publiek. De band laat mij sprakeloos en met stomheid geslagen achter met mijn rug  tegen het toneel. Het duurt even voordat het ook echt binnen komt. Dit was een magisch optreden waarvan ik blij was dat ik er samen met collega concertfotograaf Jerrold Mallee getuigen van mocht zijn. Met dank aan de crew van het Paard van Troje!

Tekst: Roland Wichser

Foto’s ©2016-Jerrold Mallee en Roland Wichser

















Marco Borsato raakt hart en ziel tijdens concert Live On The Beach op strand van Scheveningen



Zaterdagavond was ik aanwezig bij het Live On The Beach concert nummer twee. Met optredens van Kenny B, Diggy dex en natuurlijk headliner Marco Borsato.

Als heel snel liep het Scheveningse strand helemaal vol met enthousiaste fans van Marco. Als eerste verscheen de man die ik dit jaar voor de derde keer voor mijn camera kreeg, Kenny B. Hij is een sfeermaker als het om festivals gaat. Waar hij ook staat, de concertgangers sleurt hij altijd mee met zijn zomerse klanken en zijn hit “Parijs”. Kenny zet de toon voor een heel bijzonder Live At The Beach concert.



Daarna is het de beurt Diggy Dex. De teksten zijn prachtig en ik ben getuige van de snelste rap. Op de catwalk gaat hij zitten en doet zijn ding op een fenomenale manier. Hij en zijn collega grijpen het publiek, handjes in de lucht en de massa springt mee. Wat een sfeer en wat een zetting. Geweldig neergezet door Diggy Dex. Ik ben niet zo van de rap, maar dit was top!



En dan is het wachten op de man die in bijna ieders hart zit. In het mijne in ieder geval. Marco Borsato!. Als hij het toneel opkomt barst er tijdens deze prachtige zomeravond een oorkaan los. 16.000 fans gaan uit hun dak. Ik dacht wauw wat is dit?.

En dan begint hij met zijn optreden. Al zijn hits komen voorbij. Het maakt niet uit welke hij zingt, iedereen kent de teksten van al zijn nummers. Ik heb de eer te mogen luisteren naar een geweldige zanger en het grootste strandkoor. Prachtig, ik krijg er kippenvel van. Maar er moeten ook foto’s worden gemaakt. Driftig ratelt mijn camera erop los. Wat een uitstraling , wat een inleving in wat hij zingt!. Wat opvalt als ik door de camera kijk is hoe hij oog heeft voor zijn fans en voor ons simpele fotografen. Prachtig om dat te zien. Veel, heel veel artiesten gezien, maar nog nooit zo.



En dan komt hij met zijn ballads, Ik begin alvast te slikken, brok in de keel. Wat maakt deze man los?. Hij weet mijn hart en ziel rechtstreeks te raken. Ik kijk omhoog en naar de avondlucht en denk aan de dierbaren die mij zijn ontvallen. Gevolg,  kan niet goed meer door de zoeker van mijn camera kijken. Is de lens nat, of betrap ik mijzelf op tranen? . Een man mag niet huilen zong Jacques Herb ooit, maar het kan me niks schelen. Ben tenslotte ook maar een mens en laat mijn emoties de vrije loop. Fotograferen met de tranen die rollen langs je wangen. Nog nooit kwam artiest zo bij mij binnen. Het is een heerlijke en ongeëvenaarde ervaring en zeker voor herhaling vatbaar. En ik heb zo het sterke vermoeden dat ik daar niet alleen in was als ik hoor hoe Marco zijn verhaal doet over een vrouw die ook zo hard getroffen werd door het lot. En dat Marco zo mee voelt. Ben nu nog helemaal stil van wat ik gisteren avond mee heb mogen maken. Nog nooit heeft een concert mij zo diep geraakt als dit prachtige “Hart en Ziel” concert van Marco Borsato. Door mijn teletoeter zag ik dat Marco ook geëmotioneerd en geroerd was. Ongelofelijk, wat een performer en wat een prachtige man, prachtig mooi publiek en wat een mooie locatie.



Ik zal dit concert nooit meer vergeten! Het was in al die jaren dat ik ontelbare concerten fotografeer het mooiste en meest emotionele concert wat ik gezien heb!

Dank je wel Marco voor een onvergetelijke avond! En beslist tot de volgende keer!
Lak'ech!

Ook al die lieve mensen, fans en collega  fotografen wil ik bedanken. Jullie waren voor mij de kers op een prachtige taart! Eén ding weet ik wel, als je als fotograaf naar een concert van Marco Borsato gaat, moet je tussen het publiek gaan staan en niet achter de barrier bij het podium. Wat een prachtig warm bad van fans!

Tekst/fotografie: Roland Wichser


Meer foto's op Instagram en op Facebook