donderdag 10 november 2016

Gedenkwaardig Unicef concert DI-RECT op legendarische plek in het Kurhaus



25 september stond er een bijzonder concert in de agenda. Benefietconcert DI-RECT voor Unicef in het Kurhaus te Scheveningen ter afsluiting van de Just for Peace week in Den Haag.
Door dit uitverkochte concert kon UNICEF rekenen op een bijdrage van € 10.000.


Di-rect had aan Unicef aangeboden om dit concert op deze legendarische plek te geven.
Maar hoe legendarisch is deze plek? Iedereen weet dat de Rolling Stones op 8 augustus 1964 hun eerste Nederlandse concert gaven in het Kurhaus. Waarschijnlijk ëén van de kortste concerten van de Stones ooit. Slecht vier nummers brachten de Stones die avond voordat de zaal compleet door het publiek werd afgebroken. Vliegende stoelen en politie op het toneel was het resultaat van hun bezoek aan de Kurhaus zaal.





Maar er waren andere grootheden die in deze bijzondere zaal optraden.
Vroeger was dit een concertzaal, waar de zomerconcerten van het Residentie Orkest plaatsvonden, met veel beroemde musici zoals dirigent Carl Schuricht, pianist Vladimir Horowitz en violist Yehudi Menuhin, cellist Marinus Snoeren. Waar nu de naast de zaal gelegen bar is, stond het podium, waar internationale sterren als Maria Callas, Marlene Dietrich, Duke Ellington, Serge Jaroff, Édith Piaf en John Coltrane hebben opgetreden. In de bar hangen nog steeds de portretten van deze en andere beroemdheden.




Nu was het de beurt aan de Haagse meesters van Di-rect. Toen ik binnenkwam stond de zaal al aardig vol. Ook op de balkons stond al veel publiek. De zaal was gehuld in blauw licht en de aanblik van de plafonds met de bijzondere schilderingen was adembenemend.


Om even na acht uur was het zover, de mannen van Di-rect betraden het toneel. Er was vanaf moment ëén een geweldige sfeer in de zaal. Di-rect speelde de nummers van de nieuwe ep die slechts een voorproefje zijn van het nieuwe album wat over niet al te lange tijd het licht zal zien. Di-rect gaat deze week weer de studio in.


Ook speelden ze hun hele rij bekende nummers en hits. En dan ineens zet de band in met het nummer “ Miss you “ van de Rolling Stones. Een wel heel toepasselijk nummer in deze prachtige zetting. De Stones hebben nooit meer opgetreden in deze zaal.





Dan klinkt alleen de gitaar van ons aller Spike van Soest. Dit keer niet akoestische maar op een elektrische gitaar.  Adembenemend getaarspel vult de Kurhaus zaal. Dan zet Marcel in met zijn hartverscheurende stem. “ All in Vain” klinkt bijna heilig in deze zaal. Wat een moment. Harplicht op het toneel en iedereen stil. In zo’n zetting kun je het niet droog houden als dit nummer veel voor je betekend zoals voor mij. Ik ben stil van de performance.






Di-rect zet hier een prachtig optreden neer, waarbij de heren alles geven. Als ik backstage foto’s maak zie ik bijzondere taferelen van mensen die elkaar vasthouden,  met de ogen dicht. Ik ben dus niet de enige die het bijzondere moment en de emotie voelt.


Vlak voor het einde verlaat ik de prachtige zaal. Buiten aangekomen kon ik mij er niet toe aanzetten om gelijk weg te lopen. Een gevoel zei dat het nog niet over was. Ik stond tegen een muurtje geleund tegenover de ingang van de zaal. Het Kurhaus gehuld in mooi licht. Ongelofelijk hoorde ik mijzelf denken. En wat er nu gebeurde was de kers op de legendarische taart.  Achter de muren van het Kurhaus klonk de zang van Marcel Veenendaal met het nummer “Satisfaction’. van de Rolling Stones. Mooier had Di-rect dit concert niet af kunnen sluiten.


Zondagavond avond 25 september 2016 kan de boeken in als een gedenkwaardige avond op een legendarisch plek.


Dank jullie wel Di-rect voor deze wel zeer memorabele avond!

Tekst en foto's Roland Wichser




















Fotoverslag optreden Barry Hay & The Flying V Formation

Op 8 november stond Barry Hay met zijn Flying V Formation in het Paard van Troje. GiG magazine was erbij om de plaatjes te maken

Foto's Roland Wichser
www.rolandwichser.nl

















maandag 10 oktober 2016

Muzikanten van My Breath, My Music spelen samen met Candy Dulfer de sterren van de hemel in de Boerderij

Zondagmiddag was ik aanwezig bij een heel bijzonder benefietconcert van de stichting My Breath, My Music .

Met veel lef, talent, doorzettingsvermogen en energie hebben de muzikanten van My Breath My Music zondag een geweldig concert neergezet in Cultuurpodium Boerderij in Zoetermeer. Zij werden ondersteund door gastoptredens van andere artiesten, zoals ambassadrice van de stichting Candy Dulfer. Zij hebben laten zien dat muziek maken geen grenzen kent. Met een ernstig lichamelijke beperking ben je in staat je liefde en passie voor muziek vorm te geven. Tussen de optredens door kregen de muzikanten van My Breath, My Music uit handen van Candy Dulfer diverse awards uitgereikt. Deze waren dan ook dubbeldik verdiend voor het enorme doorzettingsvermogen van deze bijzondere muzikanten. 

Tijdens de optredens van Candy Dulfer met wel hele jonge muzikanten moest ik menig traantje wegpinken. Het maakte een enorme indruk te zien hoe zulke jonge kinderen kracht en enorm veel plezier putten uit het maken van muziek. Het waren bijzondere momenten waarvan je stil werd. 

Ook Candy Dulfer maakte indruk met haar manier van optreden. Regelmatig stond zij aan de zijkant van het toneel om de kanjers van My Breath, My Music de aandacht en ruimte te geven die ze verdienen. De interactie tussen de diverse muzikanten en Candy Dulfer was bijzonder en ook aandoenlijk om te zien.

In een korte pauze tussen de nummers deed ik met Candy Dulfer een interview over wat haar drijft om zich belangeloos in te zetten voor de stichting My Breathe, My Music. 


Candy Dulfer is niet alleen ambassadrice van de stichting My Breath, My Music, maar ook voor de ALS stichting. Candy vertelde dat zij via een vriend, bassist Miron Komarnicki, die inmiddels helaas is overleden aan ALS (Amyotrofische Laterale Sclerose), in contact kwam met de Stichting ALS Nederland. Zo kwam zij zes jaar geleden tijdens een benefietconcert voor ALS in aanraking met ALS patiënten en hun familieleden. Na gesprekken met de patiënten en hun familieleden besloot zij zich spontaan aan te melden bij de ALS stichting omdat ze van mening was dat er meer moest gebeuren en er meer aandacht moest komen voor de ziekte ALS, omdat er zes jaar geleden nog weinig bekendheid was over deze slopende ziekte. Sindsdien is Candy ambassadrice voor de ALS stichting. Candy vind het belangrijk om buiten de optredens contact te hebben met de patiënten en hun familieleden om ze een mooie dag te bezorgen waarbij ze plezier kunnen beleven aan de optredens en het contact met Candy. Ze zet zich vanaf 21 juni 2011 structureel in voor het vergroten van de bekendheid van de ongeneeslijke zenuw-/spierziekte ALS en het werven van fondsen voor Stichting ALS Nederland om daarmee wetenschappelijk onderzoek naar de oorzaak en daarmee uiteindelijk een passend medicijn te ontwikkelen en zo ook behandeling van de ziekte mogelijk te maken. In het verlengde daarvan kwam ze ook in aanraking met Ruud van der Wel, Hij is de drijvende kracht achter My Breath, My Music en volgens Candy een geweldig muzikant en een gedreven man. Ik kan dat alleen maar beamen sinds ik Ruud van der Wel aan het werk heb gezien met zijn bijzondere pupillen. Net als Candy heb ik mij dan ook verbonden aan de stichting om optredens, repetities en belangrijke momenten voor de patiënten en hun familie vast te leggen op camera.

Er waren optredens te zien van Candy Dulfer + Secret Guests, Remy Stroomer, Bigband Enterprise, De Bridge band, DJ Storm, Stan Stolk, Jan van Bijnen, Tanja van Schuylenburg, Karin, Florine, Anne, Elda, Marleen, Deva, Karin, Ivo, Joris, Ruud, Quezaida, Christian, Dewi, Michel, Robin, Glenn en Korneel. De opbrengst van dit bijzondere concert gaat in zijn geheel naar de stichting My Breath My Music. 

Het was een onvergetelijk en indrukwekkend concert met prachtige mensen

Donaties voor MY Breathe, My Music zijn altijd welkom Stichting 'My Breath My Music' Bankrekeningnummer NL43RABO0106057820 te Rotterdam 

of ga naar de website van My Breath, My Music

Doneren aan de ALS stichting kan hier 

Tekst en Foto's: Roland Wichser











zondag 25 september 2016

Gare du Nord en Candy Dulfer zetten Dekker in vuur en vlam tijdens Zoetermeer Jazz



Zaterdagavond was ik aanwezig op de Zoetermeer Jazz night. Eerst was ik nog in het Paard van Troje voor twee optredens waarna ik snel naar partycentrum Dekker ben gereden.


Kort na binnenkomst viel ik met mijn neus in de o zo prachtige muzikale boter. Gare du North trekt al jaren door ons land en vieren nu hun 15 jarig bestaan.  Ik heb nooit het geluk mogen hebben deze band te zien tot deze avond.


Met mijn rug tegen de speakers en half zittend op het toneel ontrolde zich een show voor mijn verwonderde ogen waarbij ik vanaf noot één niet meer stil kon blijven staan.  Ongelofelijk hoe deze band met de jazzy , funky invloeden zich inleeft en helemaal tot aan het gaatje gaat. Een saxofonist die 2 meter bij mij vandaan zij longen door zijn sax blaast. Een toetsenist die speelt alsof het zijn allerlaatste optreden is. Een dromerige bassist die zo opgaat in de muziek dat het lijkt of hij alleen op de wereld is. Een gitarist die prachtig spel neerzet en een drummer die een lach op zijn gezicht heeft met de breedte van zijn drumstel. Dan is daar de zangeres. Een dijk van een kippenvel stem met een performance en interactie met de bandleden die zijn weerga niet kent. Ze danst de sterren van de hemel en lijkt regelmatig in trance.  Care du Nord weet een prachtige en onvergetelijke live act neer te zetten. Wat een fantastische band. Tegen de gitarist zei ik” kan maar één ding zeggen “ WAUW! WAUW!  WAUW!.Andere woorden had ik niet voor dit magistrale optreden.




Muzikale "eye" Candy
Dat Candy Dulfer het muzikale boegbeeld in de sax wereld en een prachtige verschijning met een enorme uitstraling is weten de meeste mensen (lees mannen) wel.


Ik heb Candy Dulfer eerder mogen horen, zien en fotograferen tijdens een optreden dat nog in mijn geheugen staat gegrift als één van de meest memorabele optredens die ik ooit zag. Zij stond toen met Prince bassist Larry Graham en Jett Rebel op één podium in het Patronaat in Haarlem. Wat een optreden was dat. Blij dat ik daar bij was.


Nu stond Candy vlak voor mijn neus. Twee meter bij mij vandaan. Ik moest de lens op mijn camera wisselen omdat ze zo dichtbij stond. Wat een verschijning! Prachtig om te zien hoe Candy met de ogen dicht altijd weer opgaat in haar fenomenale saxofoon spel. Maar de rest van de band liet zich niet ondersneeuwen door deze funky jonge dame.



De toetsenist gaat zo te keer dat zijn haren vliegen. De bassist die zijn klassieke bas zo van katoen geeft dat hij blij mag zijn dat het ding nog heel is. De trompettist gaat rechtstreeks de battle aan met miss “Saxy” Dulfer. Onbeslist,  die twee gaan beiden totdat ze geen lucht meer hebben.  En een drummer die de show steelt. Hij zet een grote tas op zijn drumstel terwijl hij in een strak tempo de base drum bespeeld. Uit de tas trekt hij allerlei muziekinstrumenten zoals cawbells, ritmsticks, enz. maar ook een boormachine, verrekijker en andere gekkigheden. Candy en de trompettist delen de items uit aan het publiek waarna het helemaal los gaat.


Candy en haar doorgewinterde muzikanten zetten een prachtig funky, jazzy optreden neer waarvan het publiek met volle teugen geniet. Een prachtige sfeer daar in Dekker partycentrum. En wat een geweldige organisatie. Met dank aan de grote kleine man en drijvende kracht achter Zoetermeer Jazz,  Gerhard Ten Hoopen. Die het ieder jaar weer voor elkaar krijgt om een onvergetelijk Zoetermeers Jazz event neer te zetten. Dank jullie wel Gare du Nord, Candy Dulfer,  Gérhard, Ten Hoopen, alle vrijwilligers zonder wie er geen Jazz event zou zijn. En al het personeel van Dekker partycentrum.


WAUW wat een onvergetelijke avond!




Nadat de avond voorbij was nog even staan praten met Candy over “MY BREATH,  MY MUSIC” waaraan wij beiden belangeloos zijn verbonden. De stichting geeft kinderen en jongvolwassenen met een spierziekte de mogelijkheid om een muziekinstrument te bespelen dat speciaal werd ontwikkeld voor hen door Ruud van der Wel, de drijvende kracht achter dit nobele doel. Candy zei we maken er een prachtige en gezellige dag van 9 oktober in de Boerderij. En dat is precies wat we gaan doen.


Wil jij ook naar dit zeer bijzondere benefiet concert met leading lady Candy Dulfer en een hele rits prachtige mensen die samen met haar zullen optreden, kom dan naar het “ MY BREATH,  MY MUSIC” Concert in de Boerderij Zoetermeer en steun het goede doel.


Voor kaarten en info ga naar De Boerderij

  • Datum: zondag 9 Okt 2016
  • Zaal: Jupiler Zaal
  • Zaal open: 13:30
  • Aanvang: 14:30
  • Voorverkoop: 17,-(excl. servicekosten)
  • Dagkassa: 21,-


Tekst en foto's Roland Wichser





















donderdag 22 september 2016

Opreden Nederlands bekendste harp virtuoos REMY VAN KESTEREN 25 oktober in het Paard van Troje

De meest bekende harpist van Nederland, de 27-jarige Remy van Kesteren, doet zo'n beetje alle cliches over harpisten teniet. De jonge Utrechtenaar en zijn instrument hebben maar één missie, namelijk het vertellen van prachtige, eerlijke verhalen. Hoe dat uitpakt, op bijvoorbeeld een festival als Best Kept Secret? "In één woord: voortreffelijk," aldus 3voor12.

With harp and soul
'With harp and soul' zo luidt de lijfspreuk van de harpspeler. Waar zijn eerste solo-album nog veelal werken van grootheden als Bach en Holliger omvatte, kiest van Kesteren nu voor zijn eigen pad van avontuurlijke composities. Met dit geluid - een vermenging van pop, jazz en klassiek - brengt hij klassieke rock 'n roll naar de theaters, festivals en popzalen. 

Revolutionair

Zijn weergaloze talent is niet alleen ons opgevallen. Matthijs van Nieuwkerk noemde hem al eens revolutionair en zo'n beetje alle belangrijke prijzen in het vakgebied prijken op de schoorsteenmantel van Van Kesteren. Nee, geen twijfel over mogelijk dat hij het Paard van Troje muisstil krijgt met zijn magische getokkel.

“Remy van Kesteren is both musically, as well as technically, an exceptional musician.” - Jaap van Zweden, Dallas Symphony Orchestra, Conductor of the Year
“Van Kesteren is an amazing colourist: he knows how to give every voice his own timbre and shows he is […] a marvellous storyteller." - Frits van der Waa, de Volkskrant

Info en Tickets Paard van Troje


woensdag 21 september 2016

Optreden BALLADEER zaterdag 24 september in het Paard van Troje

Na het winnen van enkele prestigieuze prijzen (Grote Prijs van Nederland, Zilveren Harp) en een notering in de Top 2000 werd het ineens stil rondom a balladeer. De Amsterdamse band - die qua sound wordt vergeleken met Counting Crows, David Gray en Tom McRae - leek dan ook voorgoed van de radar verdwenen. Maar goed nieuws: met een nieuw album op komst (A Wolf At The Door, 11 maart) treedt a balladeer dit najaar eindelijk weer op in het Paard van Troje! Na het luisteren van enkele nieuwe songs kunnen wij niets anders dan concluderen dat het de hoogste tijd is om deze band weer op de bühnes te zien. De emotionele zang van Marinus de Goederen (zacht, met een rauw randje) leent zich nog steeds perfect voor het brengen van eerlijke, directe poëtische teksten: “See I kept begging you to help me help you, if wishes were horses I would surely ride.” Zo staat ook dit album weer vol melancholische luisterliedjes om stil van te worden. Naast nieuwe songs komen klassiekers als ‘Swim With Sam’ en ‘Robin II’ uiteraard ook voorbij 24 september. Fijn!

Frank Rensen
De Rotterdamse singer-songwriter Frank Rensen begon als coverartiest en speelde daarbij regelmatig van grootheden als The Beatles, Bob Dylan en John Mayer. Resultaat is dat zijn eigen repertoire een retestrakke productie heeft en zijn songs stuk voor stuk hitpotentie hebben. Met zijn aangename Don McLean-achtige sound opent hij deze avond voor a balladeer. 

Tickets en info Paard van Troje

Forever Amy laat Amy Winehouse herleven in het Paard van Troje



Voor Zoetermeernieuws was ik zondagavond bij een wel heel bijzonder optreden van Forever Amy .

In een bijna uitverkochte grote zaal van mijn tweede woonhuis het Paard van Troje stond een optreden op de rol van Forever Amy , de originele  begeleidingsband van wijlen zangeres Amy Winehouse met de nieuwe uit Sicilië afkomstige jazz en soul zangeres Alba Plano.

De zaal stond al snel vol en iets later dan voorzien kwamen de bandleden van Amy Winehouse het podium op. Gelijk was er al groot enthousiasme in de zaal. Daarna komt zangeres Alba Plano het podium op. Zodra de spots vol op deze vrouw staan geloof in bijna mijn eigen ogen niet. En dan heeft ze nog geen noot gezongen. De gelijkenis met de real Amy Winehouse is treffend. Ze zeggen dat ieder mens een dubbelganger op de aardkloot heeft lopen. Die van Amy Winehouse stond een paar meter bij mij vandaan.




Wanneer ze begint te zingen valt mijn mond letterlijk open. Hoe is het mogelijk?. Deze Alba Plano is niet alleen een dubbelgangster maar ook die stem komt zo dicht in de buurt van die van Amy Winehouse dat je ook nog eens je eigen oren niet kan geloven. Daar komt nog bij dat deze dame ook nog eens al de gebaren en bijzonder trekjes van Amy Winehouse met zich mee draagt tijdens het optreden. Haar grote twinkelende ogen, de manier waarop ze danst, haar hoofd en handen beweegt zorgt ervoor dat ik mijn blik op deze vrouw niet los kan laten. En dan is er het moment waarop ze haar hoofd schuin naar achter gooit. Mijn camera klikt als ik dat door de lens zie. Ik kijk op het scherm van mijn camera en denk dit is bizar, dit is Amy. Stil ben ik ervan geworden. De manier van zingen is fenomenaal. Met mijn ogen dicht en de rug tegen het podium kon ik niet anders concluderen dat het Amy Winehouse herself was die hier op het toneel stond. Ik weet dat Amy er niet meer is. Maar met de originele  band en deze zangeres komt Amy Winehouse tot leven. Toen ik naar het publiek keek zag ik bij meer mensen prachtige emoties op de gezichten. Fantastisch wat muziek met mensen kan doen!. Muziek is emotie en dat was duidelijk zichtbaar. Je moet Amy's original band en zangeres Alba Plano zien om het te geloven.




Mijn camera is op de bandleden gericht. Ik neem de gitarist in beeld en op dat moment verschijnt er achter de gitarist op het grote scherm de afbeelding van Amy Winehouse. Ze kijkt recht in mijn lens. Een ongelofelijk magisch moment, klik zegt mijn camera.




Als ze het nummer Valerie  brengt maakt dat het nodige in mij los, een traantje weg pinken voor de veels te jong overleden Amy Winehouse is op zijn plaats in deze prachtige zetting. 

Dan neemt de band afscheid van het publiek. De band laat mij sprakeloos en met stomheid geslagen achter met mijn rug  tegen het toneel. Het duurt even voordat het ook echt binnen komt. Dit was een magisch optreden waarvan ik blij was dat ik er samen met collega concertfotograaf Jerrold Mallee getuigen van mocht zijn. Met dank aan de crew van het Paard van Troje!

Tekst: Roland Wichser

Foto’s ©2016-Jerrold Mallee en Roland Wichser